وبلاگ تخصصی اتاق عمل

نویسندگان وبلاگ / سید مجتبی مومنیان ..... طاهره ذوالقدر

بیهوشی

بیهوشی

بیهوشی دارای ۴ مرحله می باشد:

1-حداقل ارام سازی:

 بیمار دارو میگیرد ولی قادر به پاسخگویی به دستورات کلامی هست

احتمال اختلال عملکردی و شناختی هست ولی امکان اختلال قلبی و عروقی وجود ندارد

2-ارام سازی متوسط:

 دادن داروهای میدازولام یا دیازپام.ضد درد مثل مورفین .

اختلال در پاسخگویی به محرکهای محیطی و دستورات کلامی.

بدون اختلال در راه هوایی.

مراقبت: پالس اکسیمتری.نوار قلب.کنترل علایم حیاتی

مورد استفاده: به تنهایی یا در ترکیب با بی حسی نخاعی یا موضعی یا ناحیه ای

3-ارام سازی عمیق:

 دادن داروهایی که بیمار به راحتی بیدار نشود،ولی به محرکهای تکراری پاسخ می دهد.

با داروهای وریدی یا استنشاقی مثل: هالوتان.انفلوران.ایزوفلوران.سووفلوران.دسفلوران.همراه با اکسیژن. اکسید ازت شایعترین گاز مورد استفاده است

4- هوشبری:

 که خود دارای 4 مرحله است:

شروع:

استنشاق گاز با احساس گرما گیجی و انفصال از محیط.

شنیدن صدا بسیار شدیدتر از حد واقعی.

توجه:عدم تولید هر صدا یا حرکت غیر ضروری

تحریک:

 بروز حالاتی مثل تقلا.گریه.فریاد زدن. اواز خواندن.خندیدن

با تجویز سریع و یک نواخت داروهای بیهوشی می توان این مرحله را حذف کرد

گشادی مردمکها.تاکیکاردی.تنفس نامنظم

مراقبت: کنترل حرکات بیمار و رسترینت کردن وی

هوشبری جراحی:

ادامه تجویز گاز یا بخارات بیهوشی.

تنگی مردمکها با واکنش به نور.تنفس و قلب و نبض منظم. پوست صورتی یا کمی برافروخته

دپرسیون بصل النخاع:

 با تجویز زیاد ماده بیهوشی بیمار وارد این مرحله می شود.

تنفس سطحی.نبض ضعیف و نخی. مردمکها کاملا گشاد بدون تحریک به نور.سیانوز .در صورت عدم اقدام سریع فوت بیمار

مراقبت: قطع فوری مواد هوشبری.حمایت تنفسی و قلبی. داروهای انتاگونیست نارکوتیکها.محرکها

روشهای تجویز داروهای بیهوشی

روش استنشاقی بیهوشی: ترکیب داروها با اکسید ازت و اکسیژن یا فقط اکسیژن با ماسک و لوله. یا با تکنیک داخل تراشه ای

روش وریدی بیهوشی : باربیتوراتها.بنزودیازپینها.غیر باربیتوراتها.کاهش دهنده های هوشیاری.مخدرها به تنهایی یا با داروهای استنشاقی

مزیت بیهوشی به روش وریدی: خوشایند بودن هوشبری و عدم شنیدن صدا و سوت و زنگ در گوش

باعث انفجار نمی شود.به وسایل و تجهیزات کمتر احتیاج دارد.شیوع کمتر استفراغ و تهوع .در اعمال جراحی کوتاه بیشتر استفاده می شود

برای کودکان .سالمندان وافراد مستعد به انسداد تنفسی توصیه نمی شود

ایراد بیهوشی به روش وریدی:تضعیف شدیدتنفس.ایجاد عطسه.سرفه.اسپاسم حنجره

درمان :دادن شل کننده های عضلانی مثل:کورار.توبوکورارین.سوکسینیل کولین.پانکرونیوم.لوله تراشه

بیحسی ناحیه ای: تزریق ماده بیحسی به داخل یا اطراف اعصاب(شبکه بازویی.فوق ترقوه ای.زیر بغلی.مچ دست. ران. سیاتیک.زانو).

یا تزریق وریدی داروبنام بلوکBier:بداخل اندامی  که با تورنیکت  بسته شده باشد و باز کرن ان 30 دقیقه پس از شروع بیحسی

مراقبت در بی هوشی ناحیه ای : بعلت اگاهی به محیط اطراف: خودداری از سرو صدا و بوی نامطبوع

بیحسی ارتشاحی موضعی: تزریق ماده بیحس کننده به داخل بافت مورد جراحی همرا با اپی نفرین

بی حسی نخاعی(اپیدورال)

تزریق ماده بیحسی به فضای اطراف سخت شامه (خارج سخت شامه)از طریق ستون فقرات.

 در وضعیت خوابیده به پهلو یا نشسته

دارو مورد استفاده در بیهوشی اپیدورال یا نخاعی

4-1 میلی لیتر بوپی واکائین هیپربار.

پوزیشن دادن به تخت تا سطح مورد نظر جراح.در جراحی شکمی تخت همطراز و پیشرفت بی دردی نهایتا تا زیر دنده ها

مزیت بیهوشی نخاعی یا اپیدورال:عدم بروز سردرد

توجه :ضرورت اشنایی کامل به فضای زیر سخت شامه و زیر عنکبوتیه

انواع:

بلوک براکیال.پاراورتبرال(قفسه سینه.شکم.اندامها).

کودال :تزریق زیر عنکبوتیه از مهره های 5-4 کمری(پرینه.پایین شکم)

موارد استفاده: اعمال جراحی فوقانی شکم یا تحتانی شکم مثل فتق. اندام تحتانی. مامایی.کاهش درد پس از عمل جراحی

خطر:

تهوع.استفراغ .

درد.و سردرد پس از عمل.

هیپوتانسیون.

بی حسی کامل نخاعی.

تزریق تصادفی به داخل ورید و ایجاد تشنج یا فیبریلاسیون بطنی

درمان:تیوپنتال رقیق وریدی و گاز اکسید ازت.افدرین(تنگ کننده عروق)

بیحسی اسپینال

تزریق ماده بیحس کننده به داخل مایع مغزی نخاعی از طریق ورود به داخل سخت شامه کمری در حالت نشسته یا خوابیده به پهلو

کاربرد بیحسی اسپینال:جراحی ارتوپدی.تعویض لگن یا زانو.اورولوژی.پروستاتکتومی اینترا اورترال. هموروئیدکتومی. کولپورافی.زایمان

عورض بیحسی اسپینال :

عوارض حین عمل در بیحس اسپینال

کاهش فشار در 20 دقیقه اول(دادن مایعات وریدی.اکسیژن. افدرین وریدی.اتروپین در صورت برادیکاردی).

انقباض معده در اثر تحریک واگ و تهوع استفراغ(متوکلوپرامید)

کاهش جریان خون کلیه (سونداژو درمان هیپوتانسیون) .

احتباس ادرار(تزریق کارباکول).

تغییر درجه حرارت بدن.

عوارض بعد عمل در بیحسی اسپینال :

سکسکه.درد.بیقراری.هیپوتانسیون.سردرد در 72 ساعت اول:استفاده از سوزن کوچک.مایعات.اسپرین.استراحت

بیهوشی:

دوره قبل ازعمل:

1-بررسی از نظر:

 الرژی.سابقه خانوادگی مرگ در اثر تب بد خیم بدنبال بیهوشی.

فلج عضلانی پس از شل کننده های عضلانی(کمبود انزیم پسودو کولین استراز)

بررسی راه هوایی با:

مالامپاتی چیست :

 سیستم نمره گذاری Mallampati بیمار راست نشسته دهان باز و زبان تا حد ممکن به طرف بیرون اورده شود

مالامپاتی گرفتن از بیمار

طبقه 1:مشاهده کام نرم.زبان کوچک.پایکهای قدامی و خلفی لوزه ها

طبقه 2:دیدن همه قسمتهای بالا بجز چینهای لوزه ای در حد فاصل دهان و حنجره

طبقه3:فقط مشاهده قاعده زبان کوچک

طبقه 4:فقط مشاهده قسمت خلفی کام سخت

در طبقه 2و 3 لوله گذاری داخل تراشه مشکل خواهد بود

در طبقه 4 بدلیل اشکال عمده در مشاهده قسمتهای تحتانی حنجره باید از مقیاس دیگری استفاده کرد مثل :

تست Thyromental = اگرفاصله غضروف تیروئید تا برجستگی چانه کمتر از 6 سانتی متر باشد در مشاهده تارهای صوتی اشکال پیش می اید

کنترل هموگلوبین.انالیز ادرار.الکترولیتها و اوره خون در : استفاده از داروهای ضد فشار خون.دیورتیک.دیگوگسین. اسهال.استفراغ

رادیوگرافی و نوار قلب: در بیماران قلبی یا تنفسی یا بالای 40 سال

تستها ی عملکرد ریه یا گازهای خون شریانی : دربیماران ریوی

گرافی گردن: در ارتریت روماتوئید شدید. صدمات سرو گردن یا گواتر بزرگ

2-بررسی وضعیت فیزیکی بیمار:

شامل 5 گروه دارای وضعیت:

1: طبیعی

2: بیماری سیستمیک خفیف تا متوسط.دیابت خفیف.انمی

3: بیماری سیستمیک شدید ولی غیر ناتوان کننده مثل دیابت

4: بیماری سیستمیک شدید و ناتوان کننده مثل نارسایی شدید قلبی،ریوی ، کبدی.

5: مشرف به مرگ مثل ائورت یا انوریسم پرفوره.

هر بیمار با دسته بندی 2 به بعد که اورژانسی به اتاق عمل برود خطر بالاتری خواهد داشت

پره مدیکیشن چیست :

داروهایی که درست قبل از عمل جراحی به بیمار داده می شود

شامل :

ضد اضطراب : بنزودیازپینها

ادامه درمان قبلی: ضد فشار خون.ضد اسم.استروئید.انسولین

کاهش درد: اوپوئیدها.کرمهای پوستی در کودکان

کاهش حجم واسیدیته معده: انتاگونیست H2.سیترات سدیم.رانیتیدین

کاهش احتمال تهوع واستفراغ: متوکلوپرامید.دروپریدول

پیشگیری از لخته شدن: هپارین

کاهش ترشحات. پیشگیری از برادیکاردی: اتروپین

کنترل دستگاه بیهوشی :

دستگاه بیهوشی شامل :

منبع گاز تحت فشار.

وسایل تحویل گاز یا بخار به بیمار.

وسایل تصفیه کننده گازهای بیهوشی.

الارم های نشاندهنده ازاد شدن ترکیبات هیپوکسیک

 

اماده سازی برای بیهوشی:

مشخص نمودن بیمار.

نوع عمل.

محل و طرف عمل.

نوع بیهوشی.

داروها و تجهیزات مورد نیاز در بیهوشی و مانیتورینگ.

مایعات داخل وریدی.خون.

نوع مراقبتهای ریکاوری تسهیلات مورد نیاز .

وسایل لوله گذاری داخل تراشه.

 دوستان به این مطلب از ۱۰۰ چه نمره ای می دهید .
+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم تیر 1388ساعت 14:45  توسط سید مجتبی مومنیان  | 

بیهوشی

                                     بیهوشی و داروهای آن

دوستان گرامی در این قسمت داروهای بیهوشی را برای شما معرفی می کنیم . 


داروی بیهوشی اتومیدت(Etomidate)

-ایمیدازول کربوکسیله.

- دارای شروع اثر سریع وطول اثر کوتاه می

 باشد(القای بیهوشی با اتومیدت کمتر از ۳۰

ثانیه طول می کشد و ریکاوری از آن سریعتر از

باربیتورات هاست).

-استفاده در بیماران با مشکلات قلبی-تنفسی.

-در بیماران دارای ذخیره قلبی محدود مفید

است(پایداری قلب وعروق ایجاد می کند).

 

-می تواند کانون های صرعی را فعال کند.

-فعالیت قسمت قشری فوق کلیه را به مدت

 8-4ساعت سرکوب می کند.

-در جراحی پر استرس داروی خوبی نیست.

-مقدار برای القای بیهوشی:4/0-2/0میلی

 گرم/کیلوگرم وریدی.

اثرات اتومیدت :

فشار خون-ضربان قلب-مقاومت عروق

 محیطی:بدون تغییر تا کاهش.

جریان خون مغزی(CBF) وفشار داخل جمجمه

 ای (ICP):کاهش.

-اتومیدت می تواند تضعیف تهویه ایجاد کند.

-بی دردی نمی دهد.

-اشکال این دارو:

دردناک بودن تزریق.

حرکات عضلانی غیر ارادی.

افزایش احتمال وقوع تهوع و استفراغ پس از

 عمل.

                        www.nurse-or.blogfa.com  

 


داروی میدازولام
 

-بنزودیازپین.

-رایج.

-ضد تشنج.

-آرامبخش.

-ضد اضطراب یا دلهره.

-هم به عنوان پره مد و هم بعنوان اینداکشن کاربرد دارد.

-بی دردی نمی تواند بدهد.

-آمپول آن شکل های متفاوتی دارد(به هنگام کشیدن میدازولام

 به دقت آمپول آن را نگاه می کنیم چون شباهت بسیار زیادی با

 آمپول نئوستگمین دارد).

-هر آمپول می تواند شامل:

5mg/ml یا10mg/5ml باشد.

-در ایران غالبا به صورت آمپول 5mg/mlمی باشد.

-در سرنگ های 5cc یا10cc کشیده می شود و رقیق می شود.

(بستگی به روتین اتاق عمل دارد).

-اول بهتر است در سرنگ آب مقطر کشیده شود و بعد میدازولام

(این کار برای تنظیم بهتر انجام می شود).

-طرز کشیدن میدازولام1میلی گرم:

در سرنگ 5ccکشیده می شود:

(1ccمیدازولام5میلی گرم+4ccآب مقطر).

-طرز کشیدن میدازولام 5/0 میلی گرم (نیم میلی گرم):

در سرنگ 10ccکشیده می شود:

(1ccمیدازولام5میلی گرم+9cc آب مقطر).

-میدازولام به مقدار5/2-1میلی گرم وریدی می تواند برای

 آرامبخشی هنگام بیحسی ناحیه ای و همچنین روشهای

 درمانی کوتاه مدت موثر باشد.

-شروع اثر سریعتری نسبت به دیازپام دارد.

-میل ترکیبی میدازولام با گیرنده بنزودیازپین حدودا دو برابر دیازپام

 است که با قدرت اثر بیشتر این دارو مطابقت دارد.

-در مقایسه با دیازپام.....ایجاد می کند:

--فراموشی بیشتر

--آرامبخشی کمتر بعد ازعمل

-مقدار برای القای بیهوشی:2/0-1/0میلی گرم/کیلوگرم وریدی.

-میدازولام در مقایسه با نسدونال شروع نا هوشیاری آهسته

 دارد(شروع اثر میدازولام آهسته تر از نسدونال بوده ولی طول

 اثرش بیشتر از نسدونال است).

-می توان با تجویز مقدار کمی مخدر -مانند فنتانیل به مقدار

100-50میکروگرم/کیلوگرم وریدی-1 الی 3 دقیقه قبل از میدازولام

 شروع نا هوشیاری را تسهیل کرد.

هذیان هنگام خروج از بیهوشی رخ نمی دهد.

-محلول در آب بودن ای دارو احتمال درد شدیدیا جذب متغیر پس

 از تزریق داخل عضلانی یا درد هنگام تجویز داخل وریدی این دارو

 را کاهش می دهد.

-اثر بر روی فشارخون:بدون تغییر تا کاهش.

-اثر بر روی ضربان قلب:بدون تغییر.

-مقاومت عروق محیطی:بدون تغییر تا کاهش.

-جریان خون مغزی:کاهش تا بدون تغییر.

-فشار داخل جمجمه ای:بدون تغییر تا کاهش.

-عدم تضعیف تهویه.

-اثربر روی تهوع واستفراغ :بدون تغییر تا کاهش.

-میدازولام توسطP450 3A4کبدی به طور انتخابی به یک متابولیت

 واحد غالب و غیر فعال به نام 1-هیدروکسی میدازولام متابولیزه

 می شود.

                www.nurse-or.blogfa.com                         


 داروی کتامین

-بی رنگ.

-هوشبرانفکاکی(Dissociative).

-برای بیهوشی کوتاه مدت.

-در آمپول نگهداری می شود (غلظت1%(سیاه)-غلظت5%

(سبز)-غلظت10%(قرمز)).

-به صورت ویال هم وجود دارد.

          

 

Ketamine

vial of ketamine

-در سرنگ 5ccکشیده می شود(1ccمعادل 10mgمیباشد).

-تهیه کشیدن:یک سی سی کتامین50mg+چهار سی سی آب

 مقطر.

دوز بیهوشی به صورت وریدی(کیلوگرم/میلی گرم):2-1

زمان ظهور بیهوشی(وریدی):30 ثانیه بعد از تجویز.

دوز بیهوشی به صورت عضلانی(کیلوگرم/میلی گرم):8-4

زمان ظهوربیهوشی(عضلانی):4-2دقیقه بعد از تجویز.

زمان لازم برای برگشت از بیهوشی وبیداری وهوشیاری:20-

10 بعد از تجویز می باشد اما برقراری هوشیاری کامل ممکن

است90-60 دقیقه طول بکشد.

-خاصیت بی دردی سوماتیک(سطحی)دارد و خاصیت بی دردی

 احشایی ندارد.

-داروی خوب (دوز کشنده ی آن زیاد است).

-محرک سمپاتیک می باشد(نبض و فشار خون را افزایش می دهد

-راههای مصرف متعدد دارد.

راههای تجویز:وریدی-عضلانی

بیهوشی جدایی انداز(هم کارتضعیف و هم کار تقویت را در

 بخش هایی از مغز انجام می دهد).

-بیمار هوشیار می باشد اما بی دردی و فراموشی دارد.

گاهی اوقات چشم بیمار بسته نمی شود.

روی سیستم های بدن خاصیت تضعیف کنندگی ندارد مانند قلب

راههای هوایی تا حدودی رفلکس های آن باقی می ماند.

-کنتراندیکاسیون کتامین(تمایل به مصرف نمی باشد):

در بیمارانی که فشار خون دارند.

صرع.

هایپر تیروئید.

بیمارانی که چشم شان زخم دارد

در موارد اختلالات روانی.

 

                  www.nurse-or.blogfa.com                        


داروی نسدونال یا تیوپنتال(Thiopental)
 
ویژگی های داروی نسدونال
 

-رایج.

-قیمت مناسب.

-ضد تشنج.

-ICP را کاهش می دهد.

-بصورت پودر زرد رنگ می باشد که در ویال های 500mgیا1g

وجود دارد.

thiopental تیو پنتال

-ویال های 500mg را با 10cc آب مقطر ترکیب می کنیم و ویال

های 1g را با 20cc آب مقطرترکیب می کنیم تا نسدونال5%

درست شودو 10ccاز محلولی که درست کرده ایم را در سرنگ

10ccمی کشیم  که در این صورت هرcc معادل5% یا 50mgمی

 باشد و بروی سرنگ برچسب نسدونال 5% را می زنیم.

-نسدونال در سرنگ 10ccکشیده می شود.

-سرنگ با برچسب قابل قبول است.

-از غلظت های 5% یا 5/2% این دارو استفاده می کنیم.(در

بیماران حساس و کودکان بهتر است از غلظت5/2% استفاده

شود).

-تهیه نسدونال 5/2%:5ccنسدونال5% + 5ccآب مقطر.

-مقدار برقراری بیهوشی:7-3 کلیو گرم/میلی گرم.

-2 هفته ممکن است در بدن باقی بماند.

-صرفا باید IVتزریق شود.

-اگر وارد شریان شود شریان را منقبض می کند و دست فاقد

 حرکت می شود و در نتیجه اسپاسم شریانی رخ می دهد.

موارد استفاده از نسدونال:

-بیهوشی.

-برای آرام کردن بیمار در ICU.

-نسدونال را نباید در موارد زیر بکار برد:

-در عفونت های حاد تنفسی.

-در هایپوتانسیون.

-در بیماری پورفیریا.


عکس داروی های بیهوشی

داروی هالوتان :

                                                      

        

داروی بیهوشی پروپوفل

 

               

دوستان گرامی : در این قسمت مهمترین داروهای بیهوشی را برای شما معرفی کردیم اگر داروی بیهوشی مد نظر شما در این قسمت نیست فقط کافی است برای ما نام دارو را ارسال نمایید تا ظرف 24 ساعت آینده آن را در وبلاگ تخصصی اتاق عمل در قسمت بیهوشی مشاهده فرمایید .

با تشکر : مدیریت وبلاگ تخصصی اتاق عمل  

                               

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم تیر 1388ساعت 10:9  توسط سید مجتبی مومنیان  | 

بیهوشی

 

انجام سه مرحله بیهوشی:

 1-بیهوشی 2-بیدردی 3-شلی عضلانی.

1-اینداکشن یا القا بیهوشی:

داخل وریدی:

در همه جراحیهای معمول و بخصوص در بیماران اورژانس که خطر رگورژیتاسیون زیاد است

در حالت اورژانس قبل از القا پره اکسیژنه کردن بیمار با اکسیژن 100% با ماسک

القای بیهوشی استنشاقی:

اندیکاسیون القای بیهوشی استنشاقی :

کودکانی که همکاری ندارند یا کودکان خیلی کوچک

فیستول برونکو پلورال

هر شرایطی که طی ان لوله گذاری دشوار پیش بینی شود:اپی گلوتیت.جسم خارجی

روش بیهوشی استنشاقی :

در بچه های کوچک روش بدون ماسک با استفاده از دست به صورت قیف دور لوله ازاد کننده گاز ،بتدریج نزدیک کردن ان به صورت وپس از بیهوشی استفاده از ماسک فیکس

عوارض بیهوشی استنشاقی :

افزایش بزاق.انسداد راه هوایی.اسپاسم حنجره و سکسکه.افزایش فشار داخل جمجمه در بیماران با ضربه سر

ادامه بیهوشی :

با مواد داخل وریدی و یا استنشاقی یا توام

در صورت تهویه خودبخودی بیمار:ماسک صورت .راه هوایی حلقی یاحلقی بینی

ماسک حنجره ای Laryngeal Mask Air way-LMA

در اکثر موارد بیمار با سوکسامتونیوم فلج و لوله گذار ی داخل تراشه انجام می شود

موارد استعمال لوله گذاری داخل تراشه:

باز نگه داشتن راه هوایی زمانی که که اداره ان با ماسک مشکل باشد

پیشگیری از اسپیراسیون محتویات به داخل معده

تسهیل تهویه با فشار مثبت

در هر وضعیت جراحی به غیر از به پشت خوابیده

در اعمال جراحی نزدیک یا مربوط به راه هوایی فوقانی

انواع لوله تراشه:

پلاستیکی: پروتکس.مالین کروت در اکثر موارد

لوله زره پوش Armour در بیماران با پوزیشنهای غیر معمول

لوله RAE در جراحیهای پلاستیک

1-بدون کاف بینی یا ساده: جراحی فک.دهان.دندان

2-بدون کاف بینی: در اطفال .جلوگیری از هر فشار روی تراشه

3-کافدار بینی: جراحیهای خفره دهان فک.صورت(قطر کمتر از دهانی)

4-کافدار دهانی(بینی): ماگیل:پلاستیک قرمز. خمیده و کافدار.در اکثر جراحیها با پوزیشن سوپاین.جراحی بینی.استاپداکتومی

5-کافدار دهانی اکسفورد: شبیه ماگیل.قطر داخلی ثابت ولی قطر خارجی از بالا به پایین کم می شود. با انحنای 90 درجه برای جلوگیری از خم شدن وانسداد ان

6-کافدار دهانی ارمورد لاتکس:

دو لایه لاتکس و بین دو لایه یک فنر سیمی یا پلاستیکی برای جلوگیری از خم شدن وانسداد

7-کافدار دهانی دو کانوله: دو نوع :

الف -کارلنز:

قابل خم  شدن .شامل دو مدل چپ و راست برای استفاده در هر برونش.

قبل از استفاده باید چرب شود.

دو کلمپ ودو کانکتور لازم است.

در جراحیهای توراکس که یکی از ریه ها پر هوا می شود

 ب-رابرت شاو لوله دو راهه Robert Shaw

در جراحی توراکس

خمیده به چپ و راست مشابه کارلنز ولی بدون زاویه کارینال.

در سه اندازه بزرگ.متوسط.کوچک

تمام اینها با کانکتور به مدار تنفسی وصل می شود

کنترل لوله تراشه کافدار:

خودداری از دستکاری انتهای تحتانی لوله

پر کردن کاف با 3-2 سی سی هوا

کنترل دور لوله هنگام پر کردن کاف

کنترل بالون مشخص کننده فشار داخل کاف از نظر پارگی یا جدا شدگی

کنترل مجرای داخلی از نظر ترشح یا جسم خارجی

کنترل داخل لوله پس از چرب کردن ان از نظر تجمع این مواد داخل لوله

وصل به دستگاه با کنکتور مناسب

انواع ایر وی:

1-گودال:

پلاستیک انتی استاتیک مشکی یا شفاف.

دارای قطعه سفت پلاستیکی یا فلزی در قسمت دندانی ان.

شماره 2 برای زنان و شماره 3 برای مردان

2-ایروی نازوفارنکس:

شبیه لوله تراشه بدون کاف .

مخصوص درجا گذاری داخل بینی.

اندازه 10-7 میلی متر

انواع لارنگوسکوپ:

دونوع تیغه:منحنی (مکینتاش)

 مستقیم(مگیل)

سایر تیغه ها:پولیو.دست چپ.

با یک منشور. مک کوی

روش:

1-دیدمستقیم:با استفاده از لارنگوسکوپ فیبر اپتیک

نکته:میتوان از اسپری یا ژل لیدوکائین روی لوله یا تارها استفاده کرد

بچه ها:(قطر داخلی لوله=4میلی متر+4/سن)

باریکترین قسمت در بچه ها :ناحیه غضروف کریکوئید

غیر مستقیم

تزریق داروی اینداکشن و شل کننده عضلانی.

پوزیشن دادن به سرو گردن بیمار(قرار گرفتن محور تراشه،حلق و دهان در یک مسیر)

 وارد کردن لارنگوسکوپ از سمت راست دها ن و به کنار راندن زبان به طرف چپ.

گذراندن تیغه از روی تمام زبان.

راندن لارنگوسکوپ به طرف بالا و جلو(استفاده از حائل پلاستیکی دندانی)

بلند کردن دسته لارنگوسکوپ.

دیدن تارهای صوتی.

گذاشتن لوله با سایز مناسب از طرف راست دهان

(فشار روی کریکوئید یا استفاده از بوژی).

درجا گذاری .

 سمع هر دو ریه.

پر کردن کاف

وسایل لازم:

لارنگوسکوپ

تمیز بودن تیغه ها.شستن و استریل کردن ان.کنترل لامپ.باطری ها.در صورت قرار نگرفتن تیغه در جای خود تعمیر ان

اندازه تیغه ها:3 برای زنان.4 برای مردان

سایر وسایل:کونکتورهای تاپر با اندازه های مختلف

رابط کابز:سرپوش پلاستیکی برای اسپیراسیون لوله تراشه

ارتری فورسپس.کلمپ:برای مسدود کردن مجرای هوایی کاف لوله تراشه

فورسپس مک گیل:برای استفاده در لوله گذاریهای مشکل.گذاشتن پگ حلقی.یا سوند معده

گاید لوله تراشه:بدو شکل نرم و انعطاف پذیر.سیمی

اسپری لارنکس3 نوع:

1-فارست:با نوک کانوله فلزی برای پاشیدن ماده به حلق.

2- مک اینتاش:با کانوله پلاستیکی و قابل انحنا.

3-شیشه ای با نوک فلزی یا پلاستیکی یکبار مصرف

ساکشن: سالم با رابط و لوله های اضافی

ژل چرب کننده: برای چرب کردن انتهای لوله تراشه

ماسک بیهوشی: در مردان ریش دار با اندازه بزرگتر

ایروی گودال

لوله تراشه کافدار ماگیل

باند: گاز برای پوشاندن چشمها.باندهای باریک برای فیکس کردن لوله تراشه.گاز برای پگ دهان بیمار

لوله گذاری از راه بینی:

در جراحیهای گوش و حلق و بینی و دندانپزشکی

لوله 7 برای زنان و 8 برای مردان

لغزنده کردن ان با مواد بیحس کننده و وارد کردن از سوراخ سمت راست بینی.

زمانی که به حلق رسید  لارنگوسکوپ گذاشته شده و نوک لوله با فورسپس مک گیل گرفته شده و وارد تراشه می شود.

گذاشتن پگ گاز حلقی مرطوب و بیرون گذاشتن سر ان از کنار دهان

بی دردی:

دادن یک مخدر  یا غیر مخدر ضد درد  در بیهوشی وریدی یا بیحسی  موضعی

مخدر: (الفنتانیل.فنتانیل.فنوپریدین.پتدین. نالبوفین. مرفین. دیامرفین)

غیر مخدر: دیکلوفناک

روش: عضلانی.وریدی(بلوس.انفوزیون).اسپاینال. اپیدورال

نکته:استفاده از داروهای بدون محافظ زیرا این محافظها در صورت ورود مستقیم به داخل اعصاب ممکن است سمی باشند

شل کننده عضلانی

محاسن شل کننده های عضلانی : استفاده از بیهوشی سبکتر.کاهش واکنشهای اتونومیک

انواع: سوکسامتونیوم :در لوله گذاری مشکل یا در موارد اورژانس

به محض تحلیل اثر ان استفاده از ترکیبات کورار:( اتراکوریوم. تراکوریوم. پانکرونیوم.توبر کورارین)

مراقبت های در کسی که شل کننده عضلانی دریافت کرده است

چون بیمار فلج است اگر بیدار باشد یا درد داشته باشد قادر به  حرکت نیست.

امکان دارد علایمی مثل:اشک ریزش.تعریق.افزایش فشار خون. تاکی کاردی. گشادی مردمکها بروز کند

تهویه ناکافی:با علایم. ترشح اضافی از زخم .تاکی کاردی.افزایش فشار. دیس ریتمی بطنی

شلی ناکافی:افزایش تون عضلانی و فشار راههای هوایی

وبلاگ تخصصی اتاق عمل : به مطالب این قسمت از ۱۰۰ چه نمره ای  می دهید . با تشکر بسیار از شما

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم تیر 1388ساعت 14:45  توسط سید مجتبی مومنیان  |